บทที่ 890 : เจ้าจะทำอะไรข้า? (ต้น)
เยี่ยฉวนสังหารชายคนนั้นเสียแล้ว!
เขาตายได้อย่างไร?
ฟางเซวี่ยกับหนุ่มน้อยมองอย่างตกตะลึงไปที่ร่างไร้วิญญาณของชายตรงหน้าซึ่งห่างออกไปไม่มากนัก
ทว่าเยี่ยฉวนตะลึงไม่แพ้กัน
เขาเป็นคนสังหารคนผู้นั้น……งั้นหรือ?
ทว่าต่อมาไม่นานความคิดดังกล่าวหายวับไปทันที
ไม่ใช่เรื่องสำคัญ!
เยี่ยหลิง!
เขาไม่ยอมให้ใครมาดูถูกคนชื่อนี้เป็นอันขาด
ขณะนั้น มีเสียงดังขึ้นในหัวเป็นคนบนชั้นหก “ข้าชอบคนนิสัยอย่างนี้ คนเราควรจะทำในสิ่งที่ตรงกับใจของตัวเอง! สังหารคนที่ทำผิดต่อเรานั่นล่ะ……คือสิ่งที่คนจริงเขาทำกัน”
เยี่ยฉวนมิได้ใส่ใจต่อคำพูดของคนชั้นที่หกนัก ชายหนุ่มแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ด้วยสีหน้าเป็นปกติเรียบเฉย
เยี่ยหลิง!
ไม่มีใครเข้าใจว่าน้องสาวสำคัญต่อเขาเพียงใด!
เมื่อครั้งยังอาศัยอยู่กับตระกูลเยี่ย ตัวเขาและน้องต่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันเพื่อความอยู่รอด น้องสาวคนนี้เปรียบเสมือนกำลังใจที่ทำให้อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป มิเช่นนั้นคงตายไปแล้ว!
หากมีใครสักคนดูถูกตนเองยังพอทำเนา ทว่าจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเยี่ยหลิงเด็ดขาด!
ทันใดนั้น เบื้องหน้าชายหนุ่มมีชายวัยกลางคนปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ขณะนั้นคนที่มาใช้กำปั้นซัดเข้าใส่ศีรษะของเยี่ยฉวนทันที
หลังจากนั้น พื้นที่ว่างเปล่ารอบตัวมีอาการบิดเบือนไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นภาพที่น่าพรั่นพรึงอย่างยิ่ง!
ชายหนุ่มสีหน้าเป็นปกติเรียบเฉย ไม่ถอยหลังไปแม้สักก้าว ทว่าพุ่งออกไปข้างหน้าพร้อมใช้กระบี่ฟาดลงทันที
ตูม!
พลันบังเกิดลำแสงกระบี่ตกวูบ ร่างของชายวัยกลางคนตรงหน้าเยี่ยฉวนสั่นสะท้านถึงกับกระถดถอยห่างออกไปรวดเดียวไกลกว่าสามสิบจั้ง!
ทันทีที่ชายวัยกลางคนหยุดอยู่นิ่งกับที่ กระบี่บินเล่มหนึ่งทะยานไปถึงยังกึ่งกลางหว่างคิ้วของคนผู้นั้นเสียแล้ว พลังงานส่งให้ชายวัยกลางคนซึ่งพยายามขยับเคลื่อนไหวจำต้องหยุดในทันที
ไม่กล้าเคลื่อนไหว!
หากทำเช่นนั้นตนอาจจะตายได้ในทันที!
ตอนนั้น ในบริเวณปรากฏผู้คนกรูกันเข้ามา
เมื่อทุกคนรู้ว่าเยี่ยฉวนเป็นผู้ฝึกกระบี่ แววตาพวกเขากลับกลายเป็นเกลียดชัง
ผู้ฝึกกระบี่แห่งสำนักกระบี่บุกมาฆ่าคนถึงที่สถาบันฝึกยุทธ!
การกระทำนี้เท่ากับเป็นการยั่วยุให้เกิดความโกรธแค้นอย่างชัดเจน!
ทันใดนั้นเยี่ยฉวนหมุนตัวหันขวับ พลันที่หันไปนั้นเองเงาประหลาดวูบเข้ามาที่เบื้องหน้า
ด้วยสัญชาตญาณชายหนุ่มยกกระบี่ที่ถืออยู่ขึ้นต้านทานทันที
เปรี้ยง!
ภาพที่ปรากฏ ร่างของเยี่ยฉวนถอยห่างไปไกลราวสามร้อยจั้งในคราวเดียว!
ตรงกันข้ามกับชายหนุ่ม ปรากฏชายชราสวมเครื่องแต่งกายทำจากผ้ากระสอบยืนประจันอยู่เบื้องหน้า
สายตาเย็นชาของคนผู้นั้นมองมายังเยี่ยฉวน “ศิษย์สำนักกระบี่กลายเป็นคนโอหังตั้งแต่เมื่อไร? เข้ามาสังหารโดยไร้ความยำเกรงถึงที่นี่?”
ชายหนุ่มตอบโต้ทันที สีหน้าไม่บ่งชัดถึงอารมณ์ “เสียใจด้วยต่อสิ่งที่เกิดขึ้น หากนั่นไม่ใช่จุดมุ่งหมายของข้าที่มาวันนี้ ทว่าหากมีโอกาสอีกครั้งก็จะฆ่ามันโดยไม่ลังใจอยู่ดี!”
เมื่อได้ยินวาจาของชายหนุ่ม กลุ่มคนสถาบันฝึกยุทธเข้ามารวมตัวในบริเวณแสดงออกถึงความโมโหเดือดดาลในทันที
โอหัง!
มันพูดจาโอหังอะไรอย่างนี้!
แววตาของชายชราเย็นชาลงทุกขณะ “ดูสิว่าเจ้าจะแน่สักแค่ไหน! กล้าดีอย่างไร……”
ชายชราพูดขึ้นมาดังนั้น พลันกระบี่บินเล่มหนึ่งปรากฏออกเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วประหนึ่งแสงไฟก็มิปาน!
สีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนวูบไปเล็กน้อย พร้อมกับหมุนหลบกระบี่บินออกไปด้านข้าง จากนั้นกลับตัวพุ่งดั่งสายฟ้าแลบไปทางเยี่ยฉวน
ชายหนุ่มได้ดึงกระบี่ออกทันทีก่อนจะฟาดลงตรงหน้า
เปรี้ยง!
ระเบิดดังสนั่นพร้อมกับร่างเยี่ยฉวนถอยกรูดเป็นว่าเล่น ส่วนทางด้านชายชราด้วยพลังแรงแห่งกระบี่ของชายหนุ่มทำให้เขาถึงกับชะงักหยุดอยู่กับที่ ในเวลาเดียวกันที่ด้านหลังของคนผู้นั้นปรากฏกระบี่บินสองเล่มพุ่งทะยานตรงมาอย่างเงียบเชียบ
เมื่อปรากฏกระบี่บินทั้งสองเล่มจึงเป็นเหตุให้ชายชราจำต้องล้มความตั้งใจจะจู่โจมเยี่ยฉวนไปก่อน เขาเผยฝ่ามือขึ้นก่อนผลักออกไปทั้งสองข้าง ใช้กายภาพของตนต้านกระบี่บินของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
เปรี้ยง เปรี้ยง!
ลำแสงแห่งกระบี่สองลำแตกสลายทันที ส่วนชายชราถอยรวดเดียวไปไกลกว่าสิบจั้ง ในทันทีที่คนหยุดนิ่งปรากฏกระบี่บินสองเล่มพุ่งตรงไปหาอีกครั้ง……
เปรี้ยง เปรี้ยง……
ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้น ภาพที่เห็นเป็นชายชราผงะหงายหลังไปอย่างรุนแรง
กระบี่บินรวดเร็วยิ่งนัก!
ในขณะนี้ชายชราไม่อาจหลบหลีกให้พ้นได้ อีกอย่างพลังของกระบี่บินยังรุนแรงมากอีกด้วย บัดนี้ตามร่างกายมีร่องรอยบาดแผลจากคมกระบี่ปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป!
ภาพที่เห็นต่อหน้าต่อตา ทำให้ทุกคนพากันตื่นตระหนก
……ไม่มีใครคาดคิดว่าชายชราจะสิ้นฤทธิ์ด้วยฝีมือเจ้าหนุ่มนั่น!
ชายชราเป็นถึงผู้ชำนาญในทางทฤษฎีแห่งสถาบันฝึกยุทธ แม้ว่าจะมีหน้าที่เพียงการประสิทธิ์ประสาทวิชา หากยังคงเป็นอาจารย์ทางทฤษฎีที่มีพลังแกร่งกล้าคนหนึ่ง!
ทว่ากลับสิ้นฤทธิ์ด้วยฝีมือศิษย์แห่งสำนักกระบี่……งั้นหรือ?
ในเวลานั้นชายชราถอยห่างไปไกลจากสถานที่กว่าร้อยจั้ง!
ตอนนั้นเอง ไม่ห่างจากด้านหลังของชายชรานักสองกระบี่บินของเยี่ยฉวนชะงักหยุดก่อนจะปรากฏชายวัยกลางคนที่มาพร้อมไม้แบนยาว
“อาจารย์หลินซือ!”
กลุ่มคนที่มองเห็นเหตุการณ์ในละแวกนั้นต่างออกปากเป็นเสียงเดียวกัน!
หลินซือ!
หลินซือคนนี้เป็นอาจารย์สอนวิชายุทธ์ จัดว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญในการฝึกสอนวิชายุทธ์แห่งสถาบันฝึกยุทธ อีกทั้งเป็นคนที่มีพลังแกร่งกล้ายิ่งกว่าอาจารย์ทางทฤษฎีทั้งหลายทั่วไป!
หลินซือจ้องมองเยี่ยฉวนด้วยสายตาแน่วนิ่ง ตั้งท่าพร้อมทุกเมื่อเพื่อจู่โจมชายหนุ่มตรงหน้า
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาเอื้อนเอ่ยวาจาใดอีกทั้งสิ้น!
เมื่อคนตรงข้ามเยี่ยฉวนทำท่าขยับ ชายหนุ่มเปล่งเสียงหัวเราะหึออกมาทันที “ที่แท้พวกสถาบันฝึกยุทธเป็นพวกที่ชอบกลั่นแกล้งรังแกคนอื่นอย่างนี้เองสินะ มิหนำซ้ำคนที่มีฝีมือเป็นเลิศหมุนเวียนเปลี่ยนหน้าแห่กันออกมาต่อสู้กับฝ่ายตรงข้าม ข้าละชื่นชมนัก”
คำพูดที่ได้ยินทำให้หลินซือถึงกับหยุดนิ่ง
สายตาจ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มด้วยแววตาเย็นเยียบ “เจ้าบุกมาสังหารคนสถาบันฝึกยุทธและยังก่อปัญหา ยังจะมีหน้ามาให้ทางเราสู้กับเจ้าอย่างเป็นธรรมอีกงั้นหรือ?”
เยี่ยฉวนเผยฝ่ามือกางออก ทันใดนั้นในอุ้งมือปรากฏกระบี่เจิ้นหุน ชายหนุ่มฉวยกระบี่ขณะเดินเข้าหาหลินซือ “งั้นก็เข้ามา!”
จากนั้นตบฝ่าเท้าเคาะลงไปที่พื้นเพียงเล็กน้อย
ชิ้งงงง!
ร่างของเยี่ยฉวนแปรเปลี่ยนเหลือเพียงลำแสงกระบี่ก่อนจะพุ่งออกไป ชั้นอากาศในบริเวณที่ชายหนุ่มเคลื่อนที่ผ่านพลันฉีกออกจากกันในทันที!
ไกลออกไป หลินซือเห็นเช่นนั้นพลางหรี่นัยน์ตาลง แววตาสยดสยองน่ากลัวฉายวาบ ขณะต่อมาคนถือไม้แบนยาวในมือแทงเสือกออกไป
ตูม!
ฉับพลันช่องอากาศเบื้องหน้าหลินซือแตกกระจายไปทันที ในตอนนั้นกระบี่บินสองเล่มโผล่พรวดที่เหนือศีรษะและข้างหลังพร้อมกัน!
