ตอนที่ 1468 การหลอมรวมกันของแก่นเพลงดาบ
ทันทีที่เกิดรอยร้าว ก็ยับยั้งความพินาศไว้ไม่ได้อีกต่อไป รอยร้าวนั้นขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อยๆ ภายในเวลาไม่ถึง 2 อึดใจ มันก็กระจายตัวทั่วทั้งตัวอักษรราวกับใยแมงมุม
“นี่มัน…เกิดอะไรขึ้น?” จางฉู่กับพรรคพวกแทบกระโดดด้วยความตกใจ
เมื่อครู่นี้ยังดีๆ อยู่เลย ทำไมจู่ๆ ตัวอักษรถึงถูกทำลาย?
“เป็นเพราะคุณหรือ?”
คนแรกที่พูดขึ้นมาคือจางชิง เขารีบหันไปหาจางเซวียน
หมอนี่สร้างความพินาศวอดวายให้กับทุกที่ที่ไป ดังนั้นจึงไม่อาจเป็นใครอื่นได้นอกจากเขา! แต่ถึงขนาดทำลายตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ จนอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ ดูเหมือนพวกเขาจะประมาทอีกฝ่ายเกินไปเสียแล้ว
ในตอนนั้น จางเซวียนกำลังหลับตาสนิท พละกำลังมหาศาลของเจตจำนงเพลงดาบระเบิดออกจากร่างกายของเขาขึ้นสู่กลางอากาศ ราวกับดาบอันทรงพลังที่พุ่งขึ้นสู่สวรรค์ เจตจำนงเพลงดาบที่เขาปล่อยออกมานั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะตัดขาดสวรรค์ให้เป็น 2 ส่วนได้
ครืนนนน!
ดาบจำนวนมากที่แขวนไว้กับผนังเริ่มสั่นสะท้านไม่หยุด ราวกับเจอแรงกดดันบางอย่างที่ทำให้พวกมันเกิดความหวาดกลัวอย่างล้ำลึก ไม่เพียงเท่านั้น จางเหิงกับคนอื่นๆ ยังรู้สึกว่าพวกเขาสูญเสียการควบคุมกระแสดาบฉีในร่างกาย ดูเหมือนมีแม่เหล็กขนาดใหญ่ภายในร่างของหมอนั่นที่ควบคุมกระแสดาบฉีทั้งหมดที่อยู่รอบตัวเขา
“นั่นคือ…แก่นเพลงดาบหรือ?” จางเหิงหน้าซีด
“ไม่ใช่หรอกน่ะ! พวกเราทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบกันหมดแล้ว ไม่มีทางที่มันจะทรงพลังได้ขนาดนี้!” จางเหิงอุทานออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ
เพราะเป็นผู้ที่โดดเด่นในหมู่ทายาทตระกูลจางในด้านศิลปะเพลงดาบ จึงแน่นอนว่าพวกเขาได้ทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบแล้ว แม้แต่เหล่าศิษย์พี่ของตระกูลจางก็ยังต้องยอมอ่อนข้อให้
แต่เมื่อครั้งที่พวกเขาทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบ ก็ไม่ได้สร้างปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงแบบนี้!
การที่จะทำให้ดาบทั้งหมดเกิดความหวาดกลัวก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่การส่งกระแสดาบฉีควบคุมมันและสร้างรอยร้าวให้เกิดขึ้นในตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ด้วย…ผู้นั้นจะต้องรู้ว่าพวกเขาได้ทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบแล้ว และตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ก็เป็นสิ่งที่ผู้ก่อตั้งตระกูลจางทิ้งไว้
เรื่องนี้เหนือกว่าที่แก่นเพลงดาบทั่วไปจะทำได้
“รอเดี๋ยว! หรือว่านี่เป็น…การหลอมรวมกันของแก่นเพลงดาบ?” จางฉู่พลันนึกได้ เขาได้แต่นัยน์ตาเบิกโพลงด้วยความอัศจรรย์ใจ
“การหลอมรวมกันของแก่นเพลงดาบ?”
อีกสองคนหันหน้ามา ไม่เข้าใจสิ่งที่จางฉู่พูด
“ผมเชื่อว่าพวกคุณคงรู้กันอยู่แล้วว่าแก่นเพลงดาบมี 5 ประเภท” จางฉู่ขยายความ
อีก 2 คนพยักหน้า
แก่นเพลงดาบแบ่งออกได้เป็นความแข็งแกร่ง การป้องกันตัว ความคล่องแคล่ว ความรวดเร็ว และความว่างเปล่า นี่เป็นสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญเพลงดาบทุกคนซึ่งได้ทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบอย่างน้อย 1 ประเภทจะต้องรู้
“การที่ผู้ซึ่งมีความถนัดในแก่นเพลงดาบจะทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบได้สัก 1 ประเภทนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป แต่กระบวนการที่เหนือไปกว่านั้นมีความยากแสนสาหัส มีเพียงไม่กี่คนในโลกที่ทำได้ ร่ำลือกันว่าหัวหน้าตระกูลทั้งสองของเราคือเซียนดาบชิงและเซียนดาบเหมิงทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบได้ถึง 2 แบบ” จางฉู่พูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ออกจะแหบแห้ง
“แต่ก็มีผู้เชี่ยวชาญเพลงดาบที่ปราดเปรื่องอย่างน่าทึ่งบางคนที่ทำได้มากกว่านั้น ตราบใดที่ผู้นั้นทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบได้ถึง 3 ประเภท แก่นเพลงดาบแต่ละประเภทจะหลอมรวมเข้าด้วยกัน และจะเกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการหลอมรวมเข้าด้วยกันของแก่นเพลงดาบ ผู้เชี่ยวชาญที่ทำได้ถึงระดับนั้นจะพบว่าความเชี่ยวชาญในศิลปะเพลงดาบของตัวเองพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด เข้าถึงระดับที่นักดาบทั่วไปไม่อาจจินตนาการได้เลย…”
เมื่อได้ยินคำนั้น จางเหิงกับจางชิงตัวสั่นอย่างหนักขณะที่สีหน้าบ่งบอกความไม่อยากเชื่อ “คุณกำลังจะบอกว่า…เจ้าจางเซวียนนั่นทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบได้ถึง 3 ประเภทหรือ?”
“จะเป็นไปได้อย่างไรกันล่ะ? ปีนี้เขาเพิ่งอายุยี่สิบเท่านั้น! ต่อให้เริ่มเรียนศิลปะเพลงดาบตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ก็ไม่มีทางทำได้หรอก”
แม้การจะทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบสัก 1 ประเภทก็ยังต้องใช้เวลาหลายปี ซึ่งการทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบประเภทที่ 2 ก็ยิ่งยากขึ้นไปอีกหลายเท่า เพราะผู้นั้นจะต้องขจัดความเคยชินและสไตล์การต่อสู้แบบเดิมออกไปก่อนเพื่อเปิดรับสิ่งใหม่ แล้วชายหนุ่มอายุเพียง 20 ปีจะมาเชี่ยวชาญแก่นเพลงดาบได้ถึง 3 ประเภทและถึงกับสร้างปรากฏการณ์การหลอมรวมของแก่นเพลงดาบขึ้นได้อย่างไร…เป็นไปไม่ได้ จะมีใครที่เก่งกาจราวกับปีศาจอยู่ในโลกนี้ด้วยหรือ?
น่าสะพรึงเกินไปแล้ว!
“นอกเหนือไปจากนั้น ผมก็ไม่คิดว่ามีเหตุผลอื่นสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น” จางชุนส่ายหน้า ในตอนนั้น เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ถ้าเกิดการหลอมรวมของแก่นเพลงดาบขึ้นจริง ตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ควรจะคืนสภาพกลับสู่รูปเดิมโดยเร็วที่สุดหลังจากที่มันซึมซับเจตจำนงเพลงดาบที่จางเซวียนแผ่ออกมาแล้ว…”
“กลับคืนสู่สภาพเดิม?”
ทั้งสองคนประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำนั้น
“ถึงผู้ก่อตั้งของเราจะทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็วเมื่อตอนที่เขาทิ้งตัวอักษรนี้ไว้ แต่เขาก็รู้ดีว่าความเชี่ยวชาญในศิลปะเพลงดาบของเขายังไม่เข้าใกล้ความสมบูรณ์แบบ ดังนั้น เขาจึงออกแบบตัวอักษรนี้ให้ร่วงลงมาได้โดยอัตโนมัติหากมีทายาทตระกูลจางคนไหนเข้าถึงความเชี่ยวชาญในศิลปะเพลงดาบที่เหนือชั้นกว่าเขา และมันก็จะถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจที่ล้ำลึกกว่าของอีกฝ่าย…ผมได้ยินเรื่องนี้มาจากหัวหน้าตระกูลโดยตรง เพราะฉะนั้นมันก็น่าจะเป็นความจริง” จางฉู่พูด
เหตุผลที่ผู้ก่อตั้งทิ้งตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ เอาไว้ก็เพื่อผลักดันให้คนรุ่นหลังทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบซึ่งเน้นความรวดเร็วที่เขามอบไว้ให้ดียิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ความเข้าใจของเขาจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็วหรือเปล่า?
แน่นอนว่าไม่!
หากจะพูดให้ง่ายขึ้น ตัวอักษรนี้ทำหน้าที่เพียงแค่แสดงให้เห็นถึงเส้นทางที่ผู้ฝึกฝนเพลงดาบควรจะใช้เพื่อทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบ ไม่มีอะไรที่จะบอกได้ว่ามันเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดหรือดีที่สุดที่สมควรจะใช้ และผู้ก่อตั้งก็รู้ขีดจำกัดของความเข้าใจของตัวเขาเช่นกัน
ข้อเท็จจริงที่ว่าตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ เกิดรอยร้าวในทันทีนั้นก็บ่งบอกถึงจุดนี้แล้ว
หากอำนาจในโลกนี้เป็นทรัพย์สมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์ทุกคนแสวงหา แก่นเพลงดาบก็คงจะถือเป็นเส้นทางหนึ่งที่นำไปสู่ทรัพย์สมบัตินั้น มีเส้นทางมากมายที่ผู้คนจะตามหาทรัพย์สมบัติได้ ตราบใดที่รู้เส้นทางที่ถูกต้อง ลงท้ายก็จะไปถึงเป้าหมายได้ในที่สุด
แต่ทุกเส้นทางก็มีลักษณะเฉพาะของตัวเอง และปริมาณทรัพย์สมบัติที่จะค้นพบนั้นก็ขึ้นอยู่กับเส้นทางที่แต่ละคนเลือก บางเส้นทางอาจแคบกว่าเส้นทางอื่นๆ ปริมาณทรัพย์สมบัติที่พวกเขาจะได้ก็ย่อมมีน้อยกว่า แต่หากเป็นเส้นทางที่สะดวกและกว้างขวางกว่า ก็จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องไขว่คว้ามาให้ได้
เคร้งงงง!
ขณะที่ทั้ง 3 กำลังพูดกัน ตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ก็ถึงขีดจำกัดของมัน มันแตกเป็นเสี่ยงๆ
วิ้งงง!
ในตอนที่ตัวอักษรแตกเป็นเสี่ยงๆ นั้น กระแสเจตจำนงเพลงดาบกระแสใหม่ก็พุ่งขึ้นสู่หมู่เมฆ แรงกดดันมหาศาลทำให้พวกเขายืนนิ่งอยู่กับที่ จากนั้น เจตจำนงที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้องก็เริ่มครอบคลุมผนังบริเวณที่ตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ซึ่งแตกสลายไปเมื่อครู่เคยติดตั้งอยู่
ฟึ่บ!
ภายในชั่วพริบตา ตัวหนังสือขนาดใหญ่ที่ใหม่เอี่ยมก็ปรากฏบนผนัง
เมื่อมองจากที่ไกลๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง ขนาด หรือรูปแบบ ก็เหมือนกับตัวอักษรตัวเก่าเป๊ะ ไม่มีความแตกต่างที่มองเห็นได้แม้แต่น้อย
“มันเกิดอะไรขึ้น?” จางชิงหันไปถามจางฉู่ ผงะไปเล็กน้อยกับสถานการณ์ที่เห็น
ตัวอักษรคำว่า ‘ดาบ’ ที่มาแทนนั้นดูเหมือนจะไม่แตกต่างอะไรกันเลยกับตัวอักษรเก่า…ตัวอักษรนี้เหนือชั้นกว่าที่ผู้ก่อตั้งของเขาได้ทิ้งไว้จริงๆ หรือ?
“อย่าใช้ตาเปล่า ให้ใช้เจตจำนงเพลงดาบของคุณพิจารณามัน!” เห็นจางชิงมีสีหน้าไม่เข้าใจ จางฉู่ส่ายหัวและอธิบาย
“ใช้เจตจำนงเพลงดาบพิจารณา?”
จางชิงกับจางเหิงมองหน้ากันอย่างสับสน ทั้งคู่ยังคงไม่เข้าใจสิ่งที่จางฉู่พูด
“ในอีกแง่หนึ่งก็คือ มองลึกลงไปในเจตจำนงเพลงดาบของคุณเพื่อรับรู้ถึงตัวอักษรที่อยู่บนผนัง!” จางฉู่อธิบายอย่างอดทน
“เข้าใจแล้ว…ผมจะลองดู” ด้วยสีหน้าที่ยังงงงันอยู่เล็กน้อย จางชิงแปรเปลี่ยนร่างของเขาให้เป็นเจตจำนงเพลงดาบและค่อยๆ ปล่อยมันออกมาสู่ภายนอก
ไม่ช้าเจตจำนงเพลงดาบของเขาก็สัมผัสกับตัวอักษรที่อยู่บนผนัง ในตอนนั้นเอง เขาก็ตัวแข็งทื่อ
ดูเหมือนตัวอักษรนั้นจะฝังเข้าไปในหัวของเขาทันทีที่เขาทำความเข้าใจมัน แม้จะดูไม่แตกต่างอะไรเลยกับตัวอักษรตัวเก่า แต่ความยิ่งใหญ่ของมันนั้นต่างกันมาก
อันที่จริง ตัวอักษรใหม่ใหม่นี้ดูเรียบง่ายและบริสุทธิ์กว่าตัวเก่า ลดความซับซ้อนของเจตจำนงที่อยู่เบื้องหลังตัวอักษรไปได้มาก ดูจะกลมกลืนกับโลกใบนี้มากขึ้น
ตัวอักษรใหม่มีแนวคิดของความรวดเร็วในแบบเดียวกัน แต่คำว่า ‘ดาบ’ ที่อยู่ตรงหน้าเขานำเขาพุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางของแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็ว
ราวกับตัวเขาได้แปรเปลี่ยนเป็นแนวคิดและแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทรแห่งกระแสดาบฉี
น้ำตาไหลอาบหน้าของจางชิงโดยไม่รู้ตัวขณะที่ร่างของเขาสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น “ผมทำอะไรผิดพลาดไว้เยอะในการทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็ว…”
เขาได้เข้าถึงสาระสำคัญของแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็วด้วยการรับรู้ของเขาเองแล้ว ต่อให้ต้องตายไปตอนนี้ก็ไม่รู้สึกเสียดายชีวิต!
นี่คือความรู้สึกที่เขารู้สึกได้ในตอนนั้น
เมื่อได้ศึกษาตัวอักษรที่อยู่ตรงหน้า ก็พลันรู้สึกตัวว่าความขยันหมั่นเพียรที่เคยใช้ไปกับการฝึกฝนศิลปะเพลงดาบตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้นน่าหัวเราะเยาะแค่ไหน
ถ้าความเข้าใจในแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็วของผู้ก่อตั้งเปรียบเสมือนหลุมเล็กๆ ที่ใหญ่พอจะให้คนคนหนึ่งกระโดดลงไป แก่นเพลงดาบที่อยู่ตรงหน้าเขาก็เปรียบได้กับเส้นทางอันใหญ่โตมโหฬารที่กว้างขวางพอจะให้ฝูงม้าหลายตัววิ่งผ่านไปได้พร้อมกัน!
ถ้าเขาใช้ความรู้สึกนี้ในการฝึกฝนศิลปะเพลงดาบ เขาจะต้องพัฒนาศิลปะเพลงดาบของตัวเองได้เร็วขึ้นอย่างน้อยเป็น 2 เท่า
สำหรับชายหนุ่มอายุ 20 ปีที่ทำความเข้าใจแก่นเพลงดาบที่เน้นความรวดเร็วในระดับที่สูงขึ้นกว่าพวกเขาได้ สูงกว่าแม้แต่ผู้ก่อตั้งได้ภายในเวลาไม่ถึง 10 นาที…
มันช่างเหลือเชื่อ!
จางชิงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองชายหนุ่ม เห็นอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น เขาบอกไม่ได้ว่าชายหนุ่มคิดอะไร แต่บรรยากาศของความเคร่งขรึมราวกับผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครจะเทียบได้ล่องลอยออกมาจากร่างของเขา
