ตอนที่ 1473 เธอคือว่าที่ภรรยาของอาจารย์ของคุณ!
“คุณ…” ผู้อาวุโสที่ 1 อยากจะทึ้งผมอย่างคลุ้มคลั่งกับสิ่งที่ได้เห็น เพียงแต่มือไม้ของเขาไม่ว่าง เพราะต้องรับมือกับการทดสอบสายฟ้า
นี่มันการทดสอบสายฟ้าของคุณนะ!
ผมมาฆ่าคุณ ไม่ได้มาช่วยคุณปัดป้องสายฟ้า!
ผู้อาวุโสที่ 1 โมโหเสียจนครุ่นคิดถึงวิธีที่จะสังหารชายหนุ่มให้ได้ แต่ยังไม่ทันจะคิดตก สายฟ้าอีกสายหนึ่งก็มุ่งหน้ามาทางเขา
คราวนี้มันใหญ่กว่าคราวก่อน ขนาดยังไม่ทันจะได้เข้าใกล้ พลังจากสายฟ้านั้นก็แทบจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ แล้ว
ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องเพ่งสมาธิกับการรับมือกับสายฟ้าต่อไป
ไม่ช้าร่างของเขาก็ดำปิ๊ดปี๋ขึ้นเรื่อยๆ รังสีก็เริ่มจะอ่อนแรงลง
การทดสอบสายฟ้าครั้งนี้ทรงพลังยิ่งกว่าการทดสอบสายฟ้าของวรยุทธขั้นก้าวสู่จักรวาลเสียอีก แม้ผู้อาวุโสที่ 1 จะมีวรยุทธเหนือกว่าขั้นก้าวสู่จักรวาลแล้ว แต่ก็ยังรับมือกับพละกำลังระดับนี้ได้ยาก
ไม่นาน เขาก็รู้สึกว่าเลือดภายในร่างกายเริ่มจะเดือดพล่านเพราะสายฟ้าที่ทำลายการป้องกันตัวของเขา และเริ่มจะซึมซับเข้าไปในร่างกาย อวัยวะภายในก็ได้รับความบอบช้ำ
“ผู้อาวุโสที่ 1…”
ถึงตอนนี้ จางหวู่เฉินก็กลับมาจากการควบคุมหอคอยตระกูลจาง เขาคาดว่าจะได้พบกับร่างไร้ชีวิตของจางเซวียนกองอยู่กับพื้น แต่กลับตรงกันข้าม ไม่เพียงชายหนุ่มจะยังมีชีวิต กลับเป็นผู้อาวุโสที่ 1 ที่ตกอยู่ในสภาพใกล้ตายเสียเอง
ภาพนั้นทำให้เขายืนตัวแข็งทื่อ ไม่แน่ใจว่าควรทำอย่างไร
“อย่ามากังวลกับผมเลย รีบไปฆ่าเจ้าจางเซวียนนั่น เขาตายเมื่อไหร่ การทดสอบสายฟ้าก็จะหายไปเอง!” ผู้อาวุโสที่ 1 ตะโกนอย่างร้อนรนขณะปัดป้องสายฟ้าต่อไป
“ขะ-ขอรับ ผมเข้าใจแล้ว!” รู้ดีว่าเป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน จางหวู่เฉินรีบหันไปหาจางเซวียน
ตอนนี้ อีกฝ่ายกำลังนั่งอยู่กับพื้นราวกับคนเมา ร่างของเขาส่ายไปมาไม่หยุด นานๆ ครั้งก็จะมีอาการตัวสั่น ออกจะน่าประหลาดที่ได้เห็นภาพแบบนั้น
“เร็วเข้า ฆ่ามัน!” ผู้อาวุโสที่ 1 เร่ง
เมื่อได้ยินเสียงสั่งการ จางหวู่เฉินกัดฟันและพุ่งเข้าไป
เปรี้ยงงง!
ยังไม่ทันที่จางหวู่เฉินจะถึงตัวจางเซวียนหรือทันได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก็พบว่าตัวเองทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง ร่างของเขาดำเมี่ยมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สายฟ้าสายหนึ่งฟาดเปรี้ยงเข้าใส่เขาเช่นกัน
“อ๊ากกกกกก! มันเกิดบ้าบออะไรขึ้นที่นี่!” ผู้อาวุโสที่ 1 ร้องโหยหวนอย่างคลุ้มคลั่ง
เอาจริงๆ สิ ทำไมการทดสอบสายฟ้าถึงดูเหมือนจะปกป้องหมอนั่น?
ในการทดสอบสายฟ้าทั่วไป สายฟ้ามีแต่จะตั้งหน้าตั้งตากำจัดนักรบที่เรียกมันมา แล้วทำไมการทดสอบสายฟ้าครั้งนี้ถึงมุ่งมั่นปกป้องชายหนุ่มขนาดนั้น? เห็นชัดเลยว่ามันเล่นงานทุกคนที่พยายามโจมตีเขา
และเท่านั้นยังไม่จบ…
ขณะที่สายฟ้าเล่นงานพวกเราอย่างไม่หยุดหย่อน มันกลับปล่อยให้แกพักผ่อนอย่างสบายใจอยู่กับพื้น…นี่มันบ้าอะไร?
จางหวู่เฉินไม่ทันระมัดระวังตัวเพราะการโจมตีอย่างกะทันหัน แต่เขาก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าใส่จางเซวียนอีก เขารู้ดีว่าต้องสังหารชายหนุ่มให้ได้เพื่อให้ทุกอย่างสิ้นสุดลง แต่ยังไม่ทันจะได้เข้าใกล้อีกฝ่าย สายฟ้าอีกสายหนึ่งก็ฟาดเปรี้ยงใส่เขาอีกครั้ง ทำให้เขาหงายหลังลงไปกองกับพื้น
ไม่เพียงเท่านั้น ราวกับมันจะกลัวว่าเขาจะลุกขึ้นได้ สายฟ้านับไม่ถ้วนตรงเข้าโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา ร่างของจางหวู่เฉินก็มีกลิ่นเนื้อไหม้โชยออกมาราวกับเป็นบาร์บีคิว
“….”
ผู้อาวุโสที่ 1 ทึ้งผมตัวเอง
การทดสอบสายฟ้าจงใจทำแบบนี้แน่นอน!
“ผู้อาวุโสที่ 1…ผู้อาวุโสที่ 3…”
ในตอนนั้น ความปั่นป่วนวุ่นวายก็เกิดขึ้นกับเหล่าผู้อาวุโสอีก 10 กว่าคนของตระกูลจาง เมื่อพวกเขาเห็นภาพตรงหน้า ก็ได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
ผู้อาวุโสที่ 1 หน้าซีดเมื่อเห็นคนเหล่านั้น เขาตะโกนก้อง “อย่าเข้ามานะ…”
แต่โชคร้ายที่คำเตือนของเขามาช้าไป ยังไม่ทันที่ผู้อาวุโสทั้งกลุ่มจะรับรู้คำเตือนของผู้อาวุโสที่ 1 สายฟ้าอีกระลอกก็ฟาดเข้าใส่พวกเขา
และก็เหมือนกับที่ผ่านมา ทั้งกลุ่มล้มกลิ้งลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ เกิดเป็นภาพที่ชวนสังเวช
“ทำไม, ทำไมกันนี่!”
เห็นผู้อาวุโสที่ล้มระเนระนาดอยู่รอบตัวและความพินาศวอดวายที่กินพื้นที่มหาศาล ผู้อาวุโสที่ 1 ร้องโหยหวนออกมาด้วยความทุกข์ใจ
20 ปีก่อน เซียนดาบเหมิงก็คลุ้มคลั่งและสร้างความเสียหาย รวมทั้งทำร้ายผู้อาวุโสมากมายจนได้รับบาดเจ็บ แต่หากเปรียบเทียบกับสิ่งที่เกิดตอนนี้ ความเสียหายในครั้งนั้นแทบจะไม่มีอะไรเลย
สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นความพินาศวอดวายแล้ว เรียกว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จะดีกว่า!
“จางเซวียน ตระกูลจางของเราจะไม่มีวันให้อภัยแกเลย! ฉันจะไม่มีวันให้อภัยแก!” ผู้อาวุโสที่ 1 ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดขณะกระอักเลือดออกมากองหนึ่ง
เลือดที่กระอักออกมานั้นดูจะบรรเทาความแน่นหน้าอกของเขาไปได้บ้าง เขากระทืบเท้าและพุ่งเข้าใส่จางเซวียน
ต่อให้วันนี้เราต้องตายเพราะการทดสอบสายฟ้า เราก็ขอสาบานว่าจะฉีกมันให้เป็นชิ้นๆ ให้ได้!
ระหว่างที่เขาเคลื่อนไหว สายฟ้าก็ฟาดเข้าใส่ร่างของผู้อาวุโสที่ 1 อย่างต่อเนื่อง ผู้อาวุโสที่ 1 พยายามงอตัวไว้ให้มากที่สุดเพื่อปกป้องอวัยวะสำคัญและลดผลกระทบจากสายฟ้า เขาจะต้องรับมือกับอาการบาดเจ็บสาหัส แต่ด้วยระดับวรยุทธของเขา ก็ยังพอจะรับไหว
ไม่ว่าจะต้องเจอกับอาการบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน เขาก็ตั้งใจว่าจะต้องสังหารเจ้าหนุ่มคนนั้นเพื่อบรรเทาความคลุ้มคลั่งของตัวเองให้ได้!
ทันทีที่ชายหนุ่มถูกฆ่า ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย!
หมอนั่น…
จางเซวียนที่นั่งมึนงงอยู่กับพื้นเห็นผู้อาวุโสที่ 1 กำลังเสี่ยงตายเพื่อจะคร่าชีวิตเขา เขาได้แต่ส่ายหัว
ตาเฒ่านั่นเสียสติหรือเปล่า?
อันที่จริง จางเซวียนก็อยู่ในสภาพร่อแร่เช่นกัน ถ้าผู้อาวุโสที่ 1 เล่นงานเขา เขาคงไม่มีทางตอบโต้
เพื่อลดความรุนแรงของสายฟ้า เขาต้องซึมซับพลังงานสายฟ้ามากจนเกินขนาดเข้าสู่จิตวิญญาณต้นกำเนิด แม้เขาจะยังสามารถใส่จิตวิญญาณต้นกำเนิดกลับคืนเข้าสู่กายเนื้อได้ด้วยศาสตร์การปลดปล่อยมิติเทียบฟ้า แต่ความไม่สมดุลกันระหว่างจิตวิญญาณต้นกำเนิดกับกายเนื้อก็ทำให้เขาแทบจะรับมือกับมันไม่ไหว แม้จะลุกขึ้นยืนก็ยังเป็นเรื่องยาก
“อสูรมังกรบาดาล อสูรเพลิงนรก ไปจัดการเขาให้ฉันที!”
รู้ดีว่าไม่มีทางหนีรอด จางเซวียนนวดหว่างคิ้วอย่างกลุ้มใจขณะสั่งการอสูรทั้งสอง
ฟึ่บ!
ทั้งสองตัวพุ่งออกมาจากรังนางพญามดและตรงเข้าใส่ผู้อาวุโสที่ 1 เพื่อยับยั้งการโจมตีของอีกฝ่าย
“อย่าขวางทางฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ปรานีพวกแกล่ะนะ!” ผู้อาวุโสที่ 1 จ้องอสูรระดับเซียนทั้ง 2 ตัวด้วยนัยน์ตาที่เย็นเยียบเสียยิ่งกว่าเลือดเย็นๆ ในร่างของมันเสียอีก
เขาเคาะนิ้วไปข้างหน้า แล้วฝ่ามือขนาดใหญ่สองฝ่ามือก็พุ่งเข้าใส่อสูรระดับเซียนทั้งคู่
พลั่ก!
อสูรเพลิงนรกกับอสูรมังกรบาดาลไม่ได้ล่าถอยเพราะการโจมตีของผู้อาวุโสที่ 1 ด้วยการโจมตีอันแข็งแกร่งที่สุดของพวกมัน มันใช้ศีรษะปะทะพลังฝ่ามือนั้น แล้วทะเลเพลิงก็โอบล้อมพื้นที่โดยรอบ
ด้วยความพินาศวอดวายที่เกิดขึ้นไปทั่ว แม้แต่จางจิ่วเซี่ยวซึ่งกำลังเยียวยาอาการบาดเจ็บของเขาก็ยังรู้สึกได้ ห้องที่เขาอยู่นั้นเป็นห้องหนึ่งในบรรดาตึกไม่กี่ตึกที่มีค่ายกลอันทรงพลังปกป้องไว้ แต่เมื่อเขาเดินออกมาจากห้อง และเห็นเศษซากปรักหักพังที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นตึกรามบ้านช่องสูงตระหง่าน เขาก็ถึงกับจังงังไป
ท่านอาจารย์…ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของจางจิ่วเซี่ยวทันที เขารีบพุ่งไปยังใจกลางของความพินาศวอดวายนั้น
ไม่ช้า ก็เห็นจางเซวียนนั่งหน้าซีดอยู่กับพื้น ร่างโงนเงนไปมา เขารีบพุ่งเข้าไปพยุงร่างของอีกฝ่าย
“ทะ-ท่านอาจารย์ คุณเป็นอะไรไหม? เกิดอะไรขึ้น?” จางจิ่วเซี่ยวถามอย่างร้อนใจ
แม้เขาจะเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลจาง แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจและถูกละเลยมาตลอด เพราะเป็นเพียงทายาทของครอบครัวสาขา ตระกูลจางไม่เคยมองเขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูล และเพราะเหตุนั้น เขาจึงไม่ได้ถือว่าตัวเองมีความสำคัญอะไรกับตระกูลจาง ความภักดีของเขาที่มีต่อตระกูลจางนั้นถือได้ว่าตื้นเขินมาก
ดังนั้น แม้เมืองโอ่อ่าหรูหราจะพังทลายเป็นหน้ากลอง แต่สิ่งที่ทำให้เขาเป็นกังวลมากกว่าก็คือสภาพอ่อนแรงที่ท่านอาจารย์ของเขาเป็นอยู่ในตอนนี้
“ผมไม่เป็นไร แค่ไม่ชินเท่านั้น ได้พักสักหน่อยก็คงดีขึ้น” จางเซวียนโบกมืออย่างอ่อนแรง
จิตวิญญาณที่ทรงพลังย่อมมีปัญหาในการหลอมรวมเข้ากับกายเนื้อ นี่คือสิ่งที่เขารับรู้เมื่อนานมาแล้ว ด้วยเหตุนี้ เขาจึงระมัดระวังที่จะไม่ซึมซับพลังจิตวิญญาณมากจนเกินไป ถ้าไม่ใช่เพราะสภาวะฉุกเฉิน เขาคงจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้แน่
เมื่อได้ยินว่าท่านอาจารย์ไม่เป็นอะไร จางจิ่วเซี่ยวถอนหายใจอย่างโล่งอกและพูดว่า “ท่านอาจารย์ ผมจะปกป้องคุณเอง!”
“ขอบคุณมาก” จางเซวียนพยักหน้าก่อนจะหลับตา เขารีบขับเคลื่อนศาสตร์การปลดปล่อยมิติเทียบฟ้าเพื่อลดแรงกดดันที่จิตวิญญาณต้นกำเนิดออกฤทธิ์ต่อกายเนื้อของเขา
แต่ถึงอย่างนั้น อาการปวดหัวก็ยังรุนแรงราวกับสมองจะหลุดออกมา รู้ดีว่าคงไม่อาจฟื้นตัวได้ในระยะเวลาอันสั้น เขาจึงส่ายหน้าและหลับตาลงอีกครั้ง
การแก้ปัญหานี้ย่อมไม่ง่าย ไม่อย่างนั้น ที่ผ่านมาเขาคงจะไม่ต้องสลบไปเพราะเหตุการณ์แบบนี้
“จางจิ่วเซี่ยว ในเมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นแล้ว ก็คงไม่มีช่องทางที่ผมกับตระกูลจางจะไกล่เกลี่ยกันได้อีก ดังนั้นจึงมีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากขอฝากฝังกับคุณไว้ก่อน” จางเซวียนพูดอย่างเคร่งขรึม
“ท่านอาจารย์ พูดมาเลย!” จางจิ่วเซี่ยวตอบ
“ด้วยความบริสุทธิ์ของสายเลือดของคุณ ผมเชื่อว่าตระกูลจางคงจะส่งคุณเข้าแต่งงานกับองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลหลัวแน่ ถ้าเกิดเรื่องนั้นขึ้น คุณจะต้องไม่ตอบตกลงนะ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ ทั้งนั้น!” จางเซวียนพูด
“ผมเข้าใจแล้ว!” จางจิ่วเซี่ยวพยักหน้า เขารอให้อาจารย์พูดต่อ แต่อีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไร เขาจึงซักถามด้วยความงุนงง “ท่านอาจารย์ มีเพียงเท่านี้หรือ? ผมถามหน่อยได้ไหมว่าทำไมผมถึงแต่งงานกับองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลหลัวไม่ได้?”
ท่านอาจารย์ของเขาใช้น้ำเสียงเคร่งเครียดเพียงเพื่อจะบอกเขาในเรื่องเล็กๆ แค่นี้
“ทำไมหรือ? นั่นก็เพราะ…” จางเซวียนจ้องหน้าจางจิ่วเซี่ยวอย่างตั้งใจก่อนจะพูดต่อ
“องค์หญิงน้อยแห่งตระกูลหลัวคือว่าที่ภรรยาของอาจารย์ของคุณ!”
