ตอนที่ 998 จางเซวียนผู้ไร้เทียมทาน (1)
“ผู้อาวุโสหวง” เมื่อเห็นเจ้าตัว รองหัวหน้าหมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า
ก็จริงอยู่ที่เป็นการไม่เหมาะสมที่ตัวเขาซึ่งเป็นถึงกูรูยาพิษระดับ 7 ดาวและรองหัวหน้าห้องโถงแห่งยาพิษอันทรงเกียรติจะไปมีเรื่องกับแขกของผู้อาวุโส ใครๆจะมองว่าเขารังแกผู้อ่อนด้อยกว่า ดังนั้นคงจะดีที่สุดหากผู้อาวุโสหวงรับหน้าที่แทน
ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสหวงนั้นไม่เป็นรองฉู่โหยว เป็นนักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุดเช่นกัน อีกทั้งยังมีความเข้าใจเรื่องยาพิษถึงระดับ 6 ดาวขั้นสูงสุดด้วย พละกำลังระดับนี้คงเกินพอที่จะสั่งสอนบทเรียนให้หมอนั่น
เมื่อได้รับการอนุมัติจากรองหัวหน้าหมิงแล้ว ผู้อาวุโสหวงก็ก้าวออกมาและจ้องหน้าซุนฉางพร้อมกับหรี่ตา “คุณชื่อซุนฉางใช่ไหม? มัวหลับตาอยู่อย่างนี้ ช่างไร้มารยาทเหลือเกิน แต่คนกล้าดีอย่างคุณก็มักจะตายเร็ว ผมจะให้เวลาคุณ 3 วินาทีในการคุกเข่าและขอโทษรองหัวหน้าหมิงซะ แล้วผมจะพิจารณาไว้ชีวิตคุณ ไม่อย่างนั้น จะหาว่าผมหยาบคายไม่ได้นะ”
สามอึดใจต่อมา นัยน์ตาของอีกฝ่ายก็ยังคงปิดสนิท ราวกับเขาตายไปแล้ว
“ผมให้โอกาสคุณแล้วนะ แต่คุณไม่คว้าเอาไว้เอง เอาล่ะ มาดูซิว่าพละกำลังของคุณจะเก่งกล้าเหมือนกับที่วางท่าไว้หรือเปล่า!” เห็นอีกฝ่ายไม่สนใจเขาอย่างสิ้นเชิง ทำราวกับเขาเป็นตัวตลกที่พูดกับตัวเองหน้ากระจก ผู้อาวุโสหวงโมโหเดือดจนเงื้อมือขึ้นและปล่อยพลังเข้าใส่จางเซวียน
บึ้มมมม!
กระแสพลังปราณระเบิดออกมาจากปลายนิ้วของเขา รวมถึงยาพิษอีกนับไม่ถ้วน มันพุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้าราวกับกลีบดอกไม้ร่วง
ยังไม่ทันที่ยาพิษจะได้สัมผัสกับชายวัยกลางคน ทั้งดอกไม้และพืชพรรณในลานบ้านก็เหี่ยวแห้งกลายเป็นสีดำราวกับเถ้าถ่าน
“นี่มัน…ผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพ?” ผู้อาวุโสคนหนึ่งอุทานด้วยความประหลาดใจ
ผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพคือยาพิษชนิดหนึ่งที่ผสมขึ้นเป็นพิเศษโดยผู้อาวุโสหวง เพียงแค่สูดดมเข้าไปครั้งเดียว ต่อให้นักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุดก็จะขาดใจตายพร้อมกับรอยยิ้ม ด้วยพิษอันน่าสะพรึงของมัน จึงเป็นที่หวาดกลัวกันมากในหมู่บุคลากรระดับบนของห้องโถงแห่งยาพิษ
“ไม่เลวนี่” เมื่อเห็นว่ามีคนรู้จักยาพิษของเขา ผู้อาวุโสหวงพยักหน้าอย่างพอใจ
ยาพิษนี้เป็นผลงานชิ้นเอกของเขา ในเมื่ออีกฝ่ายไม่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว ก็จะต้องสั่งสอนเสียหน่อย
ฟึ่บ!
ครู่ต่อมา ผงพิษงั้นก็ร่วงลงบนร่างของซุนฉาง เกิดเป็นชั้นผงสีขาวราวกับหิมะ
“ผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพสามารถซึมซาบเข้าสู่ผิวหนังได้ จึงไม่มีประโยชน์ที่จะกลั้นหายใจ โปะลงไปบนตัวเขามากมายขนาดนี้ หมอนั่นคงไม่รอด ต่อให้เทพเจ้าก็ช่วยชีวิตเขาไม่ได้แล้วล่ะ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งส่ายหัวและตั้งข้อสังเกต
อย่าว่าแต่สูดหายใจเอาพิษร้ายนี้เข้าไป เพียงแค่เกล็ดเดียวของมันที่ร่วงลงบนผิวหนังก็สามารถทำให้ถึงตายได้แล้ว เมื่อดูจากการที่ผู้อาวุโสหวงโปรยลงไปทีเดียวมากขนาดนั้น และยังแถมด้วยการส่งพลังปราณซ้ำเข้าไปอีก พิษนั่นคงจะซึมซาบเข้าไปในผิวหนังของชายวัยกลางคนแล้วเรียบร้อย ถึงตอนนี้ ก็คงสายเกินไปที่จะช่วยชีวิตเขา
“รอก่อน มีบางอย่างผิดปกติ ดูนั่นสิ!” ขณะที่ฝูงชนกำลังแสดงความสมเพชเวทนากับการเสียชีวิตของชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงหน้า ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งก็ชี้นิ้วไปแล้วอุทานออกมา “ทำไมถึงดูเหมือน…ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาเลยล่ะ?”
เมื่อได้ยินคำถามนั้น ทุกคนก็หันขวับไปมอง
ชายวัยกลางคนซึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นอยู่ในสภาพเดิม ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย นัยน์ตาของเขายังคงปิดสนิทราวกับคนหลับ ดูเหมือนผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพที่ผู้อาวุโสหวง โปรยใส่นั้นจะไม่ส่งผลอะไรต่อเขาเลย
“ตามปกติ หลังจากที่โดนผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพเข้าไป คนๆนั้นจะตัวสั่น ริมฝีปากเหยียดขึ้นด้านบน แต่หมอนี่ยังดูเฉยเหมือนเดิม อย่างกับถูกสตัฟไว้…ผู้อาวุโสหวง ผงพิษของคุณเสื่อมสภาพหรือเปล่า?” ผู้อาวุโสอีกคนอดถามไม่ได้
“เอ่อ” เมื่อได้ยินคำนั้น ผู้อาวุโสหวงรีบเข้าไปมองอีกฝ่ายใกล้ๆ
แม้เขาจะแน่นิ่งไม่ไหวติงอย่างสิ้นเชิง แต่ในฐานะกูรูยาพิษระดับ 6 ดาวขั้นสูงสุด เขาก็สามารถบอกได้ว่าอีกฝ่ายถูกวางยาหรือไม่
ผิวพรรณที่สดใสเรียบเนียน…ไม่เพียงแต่หมอนี่จะไม่มีสัญญาณของการถูกวางยา ยังมีสภาพราวกับได้รับน้ำทิพย์บางชนิดเข้าไปบ่มเพาะร่างกายของเขาด้วย
บ้าหรือไง! อย่างน้อยคุณก็ทำท่าให้เหมือนกับถูกวางยาต่อหน้าผมหน่อยได้ไหม? อย่างน้อยก็หน้าแดงบ้างอะไรบ้าง…
ไม่อย่างนั้น ผมจะไปมองหน้าคนอื่นได้อย่างไร?
“ไม่แปลกใจเลยที่หมอนี่โอหังขนาดนี้ เขาจะต้องกินยาถอนพิษล่วงหน้าไว้แน่ๆ!”
ยิ่งคิด ผู้อาวุโสหวงก็ยิ่งโมโห “ในเมื่อเขาไม่กลัวยาพิษ ก็มาดูซิว่านักรบระดับเซียนมือใหม่จะรับมือกับพลังดุเดือดของผมได้ไหม!”
ทันทีที่พูดจบ เขาก็ปล่อยหมัดอันทรงพลังเข้าใส่จางเซวียน!
ผู้อาวุโสหวงไม่รู้ว่ายาถอนพิษชนิดไหนที่อีกฝ่ายกินเข้าไปแล้วสามารถถอนพิษผงรอยยิ้มแห่งอิสรภาพของเขาได้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะต้องอับอายขายหน้ามากขึ้นไปอีกหากยังใช้ยาพิษ ในเมื่อเป็นอย่างนั้น จึงคิดว่าการใช้กำลังคงจะปลอดภัยกว่า
เขาจะต้องสั่งสอนให้หมอนี่ชดใช้ราคาของความยโสโอหังให้ได้!
ฟิ้ววววว!
พละกำลังของนักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุด นั้นดุเดือด ทันใดนั้น ลมวู่หวิวหอบใหญ่ก็พัดวนอยู่ในลานบ้าน ทางเดินที่ปูด้วยหินสีน้ำเงินร้าวเพราะแรงปะทะ ดูเหมือนพร้อมจะแตกเป็นเสี่ยงๆได้ทุกขณะ
“หมอนั่น…ยังไม่ลืมตาอีกหรือ?” ผู้อาวุโสคนหนึ่งอุทาน
ผู้อาวุโสหวงเตรียมเทคนิคที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาไว้แล้ว และพลังปราณที่ปล่อยออกมานั้นก็ดุเดือดถึงขนาดที่ทำให้ตัวเขาเองหายใจถี่กระชั้นขึ้นมา แต่เป้าหมายของการโจมตี, ‘ซุนฉาง’ ก็ยังไม่ลืมตา เขานั่งนิ่งไม่ไหวติง ไม่หลบหรือตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น…
มันจะเกินไปไหม?
ปึ้ก!
หมัดอันทรงพลังพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของ ‘ซุนฉาง’!
กร๊อบบบบบ!
เสียงกระดูกหักดังลั่นไปทั่วห้อง จากนั้นทุกคนก็เห็นผู้อาวุโสหวงกระโจนถอยหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้แขนซ้ายพยุงแขนขวาไว้ ความเจ็บปวดที่แขนของเขาทำให้เขาหน้าตาบูดเบี้ยว น้ำตาคลอตา
“เอ่อ” ทุกคนกระพริบตาปริบๆอย่างงงงัน
ผู้อาวุโสหวงใช้พละกำลังเต็มพิกัดเพื่อโจมตีใบหน้าของอีกฝ่าย แต่กลับทำอะไรไม่ได้แม้แต่รอยขีดข่วน แขนของเขากลับหักแทน…
เอาจริงๆสิ? หมอนั่นหนังหนาขนาดนี้เชียวหรือ?
“บ้าที่สุด ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ!” รู้ดีว่าทุกคนมองเขาด้วยสีหน้าประหลาด ผู้อาวุโสหวงอับอายเสียจนอยากจะขาดใจตาย เขาคำรามกร้าว จากนั้นก็ชักดาบออกมาและพุ่งเข้าใส่ชายที่อยู่ตรงหน้า
“ผู้อาวุโสหวง อย่าหุนหันพลันแล่นไป!”
เห็นทีท่าของเขา ทุกคนพากันตกตะลึง
ถ้า ‘ซุนฉาง’ คนนี้ต้องตายเพราะยาพิษของผู้อาวุโสหวง ก็ยังเป็นที่เข้าใจได้ว่าเหตุเกิดเพราะเขาควบคุมยาพิษได้ไม่เต็มที่ แต่การชักดาบออกมานั้นหมายถึงการพยายามฆ่า ซึ่งในห้องโถงแห่งยาพิษ หากเกิดเรื่องนี้ขึ้นจริงๆจะไม่มีทางแก้ไขอะไรได้เลย
ผู้อาวุโสหวงหูหนวกตาบอดด้วยโทสะจนไม่ได้ยินเสียงของใครทั้งนั้น เขาตวัดดาบเข้าใส่ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า หมายจะตัดหมอนั่นให้ขาดเป็น 2 ท่อน แต่ยังไม่ทันที่จะได้จ้วงแทงลงไป อีกฝ่ายก็ยกมือขึ้นเพื่อรับแรงปะทะ
ตึ้ง!
เกิดเสียงดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาดขึ้นในลานบ้าน กระแสดาบฉีของผู้อาวุโสหวงหายวับไปด้วยแรงปะทะจากฝ่ามือนั้น และพริบตาต่อมา ศีรษะของเขาก็ก้มลงจดหน้าอก
ฟึ่บ!
ผู้อาวุโสหวงสลบอยู่กับพื้น ไม่เคลื่อนไหวอีกเลย
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ผู้อาวุโสหวงถูกสังหารด้วยฝ่ามือเดียว?”
“ฝ่ามือนั้นไม่เพียงแต่ทำลายพลังของผู้อาวุโสหวง มันยังตอบโต้พละกำลังของเขาด้วย หมอนั่นเป็นแค่นักรบระดับเซียนมือใหม่จริงๆหรือ?”
…..
ทุกคนพากันยืนตัวแข็งเมื่อเห็นร่างไร้ชีวิตของผู้อาวุโสหวง
นี่คือผู้อาวุโส นักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุด อีกฝ่ายคือผู้ที่โอ้อวดว่ามีพละกำลังพอๆกันกับเขา แต่เขากลับถูกสังหารด้วยการใช้ฝ่ามือโจมตีเพียงครั้งเดียว
ฝ่ามือนั้นจะทรงพลังสักแค่ไหน?
“เขาไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกายเลยด้วยซ้ำ ตาก็ไม่ลืม” เสียงสั่นๆเสียงหนึ่งดังขึ้น
เมื่อได้ยินคำนั้น ทุกคนก็พลันหวนนึกถึงสถานการณ์ ดูเหมือนว่า ‘ซุนฉาง’ จะนั่งอยู่กับพื้นตลอดเวลา เคลื่อนไหวเฉพาะฝ่ามือเท่านั้น และที่หนักไปกว่า…นัยน์ตาของเขาก็ไม่ลืมด้วย!
พูดง่ายๆก็คือ อีกฝ่ายไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจแม้แต่น้อย เป็นแค่การใช้การมือตอบโต้กลับ แต่นั่นถึงกับคร่าชีวิตของผู้อาวุโสหวงเลยทีเดียว!
“หมอนี่มีอะไรไม่ธรรมดา แต่เราจะปล่อยให้เขาลอยนวลไปหลังจากที่สังหารผู้อาวุโสหวงไม่ได้ โจมตีเขากันเถอะ อย่าปล่อยให้เขาหนีรอดไป!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งคำราม
ครู่ต่อมา ผู้อาวุโสที่เหลืออีก 19 คนก็เข้าล้อมจางเซวียนไว้
เหตุผลที่เมื่อครู่ก่อนพวกเขายั้งมือไว้ก็เพราะคงดูไม่ดีนักที่ผู้อาวุโสจะโจมตีผู้ที่อ่อนอาวุโสกว่า และไม่มีทางที่พวกเขาจะอธิบายเรื่องนี้ให้ผู้อาวุโสฉู่ฟังได้ แต่ตอนนี้ ในเมื่ออีกฝ่ายสังหารผู้อาวุโสหวง ก็ไม่มีอะไรต้องประนีประนอมกันอีก ต่อให้ผู้อาวุโสฉู่ก็ยับยั้งพวกเขาไม่ได้
“ใช่ โจมตีเขากันเถอะ!”
“ผมอยากเห็นนักว่าเขาจะต้านทานผงไร้สมรรถภาพได้หรือไม่!”
…..
พรึ่บ!
ผู้อาวุโสทั้ง 19 คนเข้าโจมตีพร้อมๆกัน ในพริบตานั้น ลานบ้านก็ฟุ้งไปด้วยผงพิษทุกชนิด ทั้งแมลงมีพิษและงูพิษต่างพุ่งเข้าใส่จางเซวียนอย่างดุเดือด พร้อมที่จะฝังเขี้ยวลงไปในผิวหนังของเขา
มีพิษมากมายมารวมกันเช่นนี้ ต่อให้นักรบระดับเซียนขั้น 2 ขั้นต้นก็คงจบเห่ภายในไม่กี่วินาที แต่สุดท้าย เมื่อพิษที่ฟุ้งอยู่จางหายไป ทุกคนก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง ราวกับไม่รับรู้ถึงพิษที่อยู่รอบตัวเลย
“ยาถอนพิษที่หมอนั่นกินเข้าไปช่างมีประสิทธิภาพจริงๆ พิษของเราทำอะไรเขาไม่ได้…โจมตีเขาเสียเลยดีกว่า ผมไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะต้านทานพละกำลังของพวกเราทั้ง 19 คนพร้อมกันได้!” ใครคนหนึ่งตวาดขึ้นมา และคนที่เหลือต่างก็พยักหน้า
ทั้งๆที่ใช้ยาพิษที่ร้ายแรงที่สุดของตัวเองพร้อมๆกันแล้ว หมอนั่นก็ยังไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ไม่มีร่องรอยของความรู้สึกอะไรสักนิดบนใบหน้าของเขาเลย เรื่องนี้บ่งบอกแล้วว่ามีบางอย่างไม่ธรรมดา
พวกเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำได้อย่างไร แต่ในเมื่อใช้ยาพิษไม่ได้ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากใช้กำลัง
ทันทีที่สิ้นเสียงตวาด ผู้อาวุโสทั้ง 19 คนก็พุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงกลาง
เมื่อรู้สึกได้ว่าพละกำลังมหาศาลกำลังเข้าล้อมรอบตัวเขา ‘ซุนฉาง’ ที่นั่งอยู่ก็ดูเหมือนจะรู้ตัวในที่สุดว่าชีวิตของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย เขาลุกขึ้นยืน ร่างของเขาเปล่งแสงออกมาราวกับสายฟ้าฟาด การเคลื่อนไหวของเขาเหมือนนักรบระดับเซียนขั้น 2 มากกว่าจะเป็นนักรบระดับเซียนมือใหม่ ขณะที่หลบหลีกการโจมตีที่พุ่งเข้าใส่ เขาก็ใช้หมัดตอบโต้
ตุ้บ! พลั่ก! ปึ้ก!
ทุกหมัดของเขาดูจะเข้าเป้า แต่ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง หมัดนั้นดูเหมือนจะมีพลังบางอย่างที่ทำให้อีกฝ่ายหลบเลี่ยงไม่ได้ พละกำลังมหาศาลที่เขาปล่อยออกมานั้นสูงเกินกว่าที่กลุ่มผู้อาวุโสจะรับมือไหว
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่หมัดของอีกฝ่ายที่ผู้อาวุโสจะต้องรับมือ เขายังมีศิลปะการใช้ขาที่เก่งกาจมากด้วย ลูกเตะของเขานั้นรวดเร็วและแม่นยำ ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับมือ
“ตะ-ตา- ตาของเขา เขายังหลับตาอยู่เลย!”
ยิ่งการต่อสู้ดำเนินไป ผู้อาวุโสก็ยิ่งทำอะไรไม่ถูก นักรบระดับเซียนขั้น 1-สูงสุด 19 คนเข้าล้อมนักรบระดับเซียนมือใหม่และพุ่งเข้าโจมตีพร้อมกัน แต่ไม่เพียงอีกฝ่ายจะไม่ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตี พวกเขายังรู้สึกว่าตัวเองถูกกดข่มและยับยั้งวรยุทธเอาไว้ด้วย ยิ่งไปกว่านั้น…อีกฝ่ายไม่ได้ลืมตาเสียด้วยซ้ำ!
ราวกับเขากำลังละเมอ ทุกการเคลื่อนไหวและทุกท่วงท่านั้นเป็นไปตามสัญชาตญาณ ออกมาจาก สัญชาตญาณการต่อสู้ล้วนๆ…
สามารถรับพลังจากการโจมตีพร้อมๆกันของพวกเขาทั้ง 19 คนได้โดยใช้เพียงสัญชาตญาณการต่อสู้ที่มีอยู่ในตัว…
เหล่าผู้อาวุโสรู้สึกเหมือนจะเสียสติ
รองหัวหน้าที่เฝ้าดูสถานการณ์อยู่ก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง
“เราต้องช่วยพวกเขา ผู้อาวุโสรับมือไม่ไหวแน่” หนึ่งในรองหัวหน้าอุทานออกมา
เป็นเพราะสถานภาพของพวกเขาที่ทำให้ก่อนหน้านี้ไม่อยากจะออกตัว และอีกอย่าง กูรูยาพิษระดับ 7 ดาวก็ไม่ควรจะลดตัวลงไปรับมือกับนักรบระดับเซียนมือใหม่ แต่ในตอนนี้ พวกเขารู้แล้วว่าถ้าไม่ลงมือทำอะไร ผู้อาวุโสทั้ง 19 คนจะต้องมีสภาพเหมือนผู้อาวุโสหวงแน่ และนั่นจะกลายเป็นหายนะของห้องโถงแห่งยาพิษ
“เอาล่ะ ลงมือเถอะ”
รองหัวหน้าหมิงเจินขมวดคิ้ว จากนั้นก็เงื้อมือขึ้นและพุ่งเข้าใส่
